e Baziänt! Dr König und dr Brinz! Bäidi hän zfriide glächlet und hän im Volk und dr Angi majesdedisch zuegwungge.

E diefi Schdimm, wo ineme Muusemaa könnt ghööre, het gsäit: "Schatz, ufschdoo, du kunsch no z schboot ..." Langsam isch d Angi us irem Draum ufdaucht. Isch das nit d Schdimm ...? Das isch doch d Schdimm vo irem Maa! Jetzt isch si wach. Si het sich d Auge griibe und ummegluegt. Si isch in irem eigene Bett gläge, in irem Zimmer. Ire Körber isch in e rosa Nachthemmli ghüllt. "wie bini denne do ane koo?" het si gfroggt. "Wie meinsch jetzt das wiider?" het ire Maa verduzt gfroggt. "Ach, nüt. I ha allwäg nur öbbis schlims, - nai, öbbis ungwönligs dröimt", het si gsäit und glächlet. Si het irem Maa e digge Schmutz gä und isch zfriide ufgschdande.